تشویق کودک به سخنرانى
اگر به دنبال پرورش مهارتها و تواناییهای فرزندان خود هستید، یکی از بهترین راهها تشویق آنها به صحبت کردن در جمعهای دوستانه و خانوادگی است. این فعالیت ساده، تأثیرات گستردهای بر رشد شخصیتی، اجتماعی، و حتی ذهنی کودکان دارد و میتواند پایهای محکم برای موفقیت آنها در آینده فراهم کند. در این مطلب، نگاهی به مهمترین مزایای این تعاملات اجتماعی خواهیم داشت.
این روزها زندگی بسیاری از ما پر از دغدغه و فشارهای مالی شده است. شاید افزایش حقوق و مزایای ماهیانه همیشه در اختیارمان نباشد، اما خوشبختانه راههای دیگری وجود دارد که میتوانیم از طریق آنها به زندگیمان برکت بیاوریم و کمکم از پریشانی و مشکلات مالی فاصله بگیریم.
در گذشته، بزرگترها روی برخی مسائل بسیار حساس بودند، مسائلی که هنوز جایگاه ویژهای در سبک زندگی سالم و پربرکت دارند. امروزه میتوان آموزههای ارزشمند آنها را در سخنان حضرت علی علیهالسلام نیز مشاهده کرد. این نکات عملی و قابل اجرا هستند و کمک میکنند تا با اتخاذ روشهایی ساده ولی مؤثر، کیفیت زندگیمان بهتر شود و مسیر رشد و آرامش را پیدا کنیم.
حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمود : چند چیز است که باعث پریشانى میشود و چند چیز است که باعث توانگرى میگردد.
عید غدیر هست کمی بیایید معرفت غدیر خود را بالا ببریم.
از این جا شروع کنیم که معنای مولا در من کنت مولا به چه معناست؟؟
آیا معنای دوست میده؟؟
یا معنای سرپرست؟؟
مرز جدی و شوخی
آیا برای شوخی و جدی مرزی وجود داره؟
اصلا مگه انسان همیشه شوخی کنه اشکال داره؟
اصلا شوخی زیاد چه آثار بدی داره که بین شوخی و جد مرز باشه؟
در اینجا روایتی از امیرالؤمنین می
آوریم که برای جدی و شوخی مرزی را قائل شده اند:
امام على (علیه السلام ) فرموده است :مَن کَثُرَ مزاحُُه استخفَّ به و مَن کَثُرَ
ضحکُه ُذهبَتْ هیبتُه [1] ؛کسى که زیاد شوخى کند، به سبب همان سبک میشود و هرکه
زیاد بخندد، هیبتش میرود.
نیز فرمود: الکاملُ مَن غَلبَ
جدُّهُ هزلَه [2] ؛ کامل است که جد او بر شوخیاش غـلبـه و فـزونـى داشـتـه
بـاشـد. این احادیث، نـفـى اصـل شـوخـى و مزاح و هزل را نمیکند، بلکه شوخیهای بى
رویه و مزاحهای خارج از حد را میگوید که جدیت حیات را تحت الشعاع قرار میدهد.
پی نوشت :
1 . بحارالانوار، ج 74، ص 285.
2. غررالحکم .
فضایل امیرالمؤمنین علی علیه السلام در قرآن
سوره احزاب/ آیه 33
وَ قَرْنَ فىِ بُیُوتِکُنَّ وَ لَا تَبرََّجْنَ تَبرَُّجَ الْجَهِلِیَّةِ الْأُولىَ وَ أَقِمْنَ الصَّلَوةَ وَ ءَاتِینَ الزَّکَوةَ وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکمُْ تَطْهِیرًا(33)
و در خانههاى خود بمانید. و چنان که در زمان پیشین جاهلیت مىکردند، زینتهاى خود را آشکار مکنید. و نماز بگزارید و زکات بدهید و از خدا و پیامبرش اطاعت کنید. اى اهل بیت، خدا مىخواهد پلیدى را از شما دور کند و شما را پاک دارد.
فراموش نکن ...
نمی دونم تا حالا به این جمله بر خورد کرده اید یا نه؟
که می گویند دنیا رو ول کن بچسب به آخرت! هر چی هست تو آخرته!
تو دین ما به این دنیا هم خیلی سفارش شده است. تا این جا که امام علی می گویند بهره ات را از این دنیا ببر.
امام على(ع) در تفسیر آیه شریفه: «لاتنسَ نَصیبَک مِن الدّنیا»
ولادت امام علی

تا
حالا این سوال براتون پیش اومده که فقط ما اعتقاد داریم یا اینکه فقط در کتب ما
اومده که حضرت علی در کعبه متولد شده اند یا نه؟ آیا در کتب اهل سنت هم به این امر
اشاره شده است یا نه؟
حاکم نیشابوری می نویسد : ""و قد تواترت الاخبار انّ فاطمه بن اسد ولدت
امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب کرم الله وجهه فی جوف الکعبه"". روایات در
این مورد که فاطمه بنت اسد علی بن ابیطالب را در خانه کعبه به دنیا
آورده، در حد تواتر است:
در کعبه شد پدید و به محراب شد شهید
نازم به حُسن مطلع و حُسن ختام تو
منابع:
المستدرک، ج 3، ص 438، ر. ک : الغدیر، ج 6، ص 22؛ الفصول المهمه، ص 30 ؛ اعیان
الشیعه، ج 2، ص 7 ؛ فروغ ولایت، ص 357 و کشف الغمه، ج 1، ص 81.